Rekolekcje dla Ojców i Synów - Dar wspólnego czasu...
Termin
Godz. rozpoczęcia: 18:00; zakończenia: 13:00
Prowadzący rekolekcje: o. Jeremiasz OFM + Prelegenci
Dla kogo?: Dzieci, Młodzież, Dorośli, Rodzice
Płeć: Dla mężczyzn
Wiek od: 11 do: 17
Temat(y): Formacja duchowa, Psychologiczne, Z warsztatami
Duchowość: Franciszkańska
Z warunkiem wstępnym: Tylko Ojcowie z Synami
Noclegi: Łóżko z pościelą
Posiłki: Śniadanie, Obiad, Kolacja
Odpłatność: Płatne od: 700zl, Zaliczka: 200zl
Max ilość uczestników: 20
Lokal rekolekcyjny: Klasztor
Miejsce rekolekcji: Klasztor Franciszkanów
Miejscowość: Duszniki Zdrój
Kod pocztowy: 57-340
Adres: ul. Podgórska 4
Województwo: Dolnośląskie
Kraj: Polska
665111331
Opis: CO JEST ICH CELEM TYCH REKOLEKCJI ?
Pogłębienie więzi rodzinnych
Czas spędzony razem poza codzienną rutyną pozwoli Wam lepiej się poznać.
Rozmowy i wspólne przeżycia umocnią więź, która w zwykłej codzienności łatwo się rozluźnia.
Syn będzie miał okazję zobaczyć ojca w innym świetle – jako człowieka o głębokim życiu wewnętrznym, modlącego się i poszukującego Boga.
Formacja duchowa
Rekolekcje stworzą przestrzeń, by wspólnie stanąć przed Bogiem.
Ojciec daje świadectwo wiary – syn zobaczy, że jego Tato nie tylko mówi o Bogu, ale sam się modli i uczestniczy w sakramentach.
To doświadczenie zostaje w pamięci syna na całe życie jako punkt odniesienia.
Ukazanie wzoru męskości i ojcostwa
Synowie uczą się od ojców odpowiedzialności, odwagi i wierności wartościom.
Ojciec będzie miał szansę pokazać, jak łączyć wiarę z codziennością i jak być mężczyzną w Bożych oczach.
Przekazywanie wzorca ojcostwa „z pokolenia na pokolenie” – syn uczy się, jakim sam kiedyś powinien być ojcem.
Zatrzymanie się i refleksja
W codziennym pośpiechu trudno o głębsze rozmowy. Rekolekcje stworzą ku temu okazję.
Ojcowie będą mogli zastanowić się nad swoją rolą i odpowiedzialnością, a synowie nad swoim dorastaniem i miejscem w rodzinie.
Budowanie wspólnoty
Spotkanie innych ojców i synów pokaże, że nie są sami w swoich zmaganiach.
Wspólnota wzmacnia – daje poczucie, że bycie wierzącym ojcem czy dorastającym chłopcem nie jest „dziwne”, ale naturalne.